گُرُو انمول رتن هَے
بِن گُرُو هواے هنےرا ۔
گُرُو هَے دیپک گِآن دا
کرے روشن چار چُپھےرا ۔۔
بِن کِرپا گُرُو مِلے نا
گُرُو بِن جپيو نا رام ۔
لّکھ کِتاباں پڑھ تھّکے
گُرُو بِن مِلے نا گِآن ۔۔
ِاه من بَےٹھا گُر چرنی
تن من نِرمل هواے ۔
مِّٹ جااے تُوتی تُوں دی
باکی بچے نا کوای ۔۔
جِس نُوں گُرُو مانیاے
تاں سںگ جا بهِ جاایاے ۔
گُرُو مںگے کُربانی جو
هّس هّس سیس کٹاایاے ۔۔
رّب دا کریاے شُکر سدا
بھاوےں لّکھ مُسیبت هواے ۔
گُرُو نُوں مںدا نا آکھیاے
بھاوےں کّٹ کّٹ ٹوٹے هواے ۔۔
گُرُو رتن انمول هَے
وڈبھاگی هی جو پااے ۔
جو جن گُرُو کو بِسرے
بھاگ هین هو جااے ۔۔
گُرُو جپااے رام نام
پڑھ پڑھ سوجھی آاے ۔
کّٹ چَوراسی جُون دی
جوتی جوت مِلااے ۔۔
کالی کالکھ کال دی
وِچ تن من کالا پاایاے ۔
لّکھ تیرتھ نا اُّجلے
بھاوےں رّج رّج گںگا ناایاے ۔۔
گُرُو هَے دیپک گِآن دا
کالی کالکھ مار مُکااے ۔
کر اُجیآرا نام دا
من نام دی جوت جگااے ۔۔
بلِهاری اُس گُرُو دے
جو گُرُو رام مِلااے ۔
واںگ جوتی جل جااے جو
جّگ روشن کر جااے ۔۔
شیتل هوا هَے گُرُو
تپدا من کرے شیت ۔
کِسے نال کوای وَےر نا
سّبھ سںگ ِاک پریت ۔۔
