انّھیآں, بولیآں, گُںگیآں راتاں, نا جِاُںدا نا مردا کوای ۔
پل-پل جُّسا کھوری جاوے, گُّجھا روگ اںدر دا کوای ۔
پّتھراں دے سںگ پّتھر هو گاے, شیشے دے دِل والے لوک,
سںگ-دِلاں دے آخر کد تّک ترلے مِنّتاں کردا کوای ?
مُّدت پِّچھوں تےریآں ےاداں, سّجنا ! ِاںج اّج آایآں نے,
غَےراں واںگُوں جِاُں کھڑکاوے, کُںڈا اپنے گھر دا کوای ۔
اّکھاں ٹھںڈھیآں کردی بھاوےں, چڑھدے دِن دی نِںمھی لوا,
هاڑھ دی رُّتے, سِخر-دُپهِرے, کهِر نا اُسدا جردا کوای ۔
دِل دا دیوا جے بُجھ جاںدا, کدی نا هُںدا جّگ 'تے چانن,
لّکھاں نال بهاراں لَے کے, بھاوےں نِّت سںوردا کوای ۔
ِاشک-جھناں دیآں چھّلاں دے وِچ, ٹھِّلھن نُوں دِل سبھ دا کردا,
ٹھِّلھ وی پَےںدا جنا-کھنا, پر ٹاںواں ٹاںواں تردا کوای ۔
