اںس مےری مُوںه موڑ کھلوتی
گّل ن کردی کوا
نَےناں وِچ اّتھرُو پتھرااے
ماںدی پَے گای لوا
پَےر برُوهيوں پار ن پَےںدا
کِس بِدھ وِدِآ هوا
کِس ٹُونے نے وکت کُوّلڑے
کیتا وَےر دھروه ۔
دھیاڑیاے تےرا بابل پُّچھدا
هونی گای کی هوا
کِس سںسے دا کیل اے تَےنُوں
کُجھ روسا جاں موه
رُوپ تےرے نُوں وّٹنا دِّتا
چانن دے وِچ گوا
نَےن تےرے نُوں سُپھنے دِّتے
هںجھُوآں وِچ بھيوں۔
مّتھے دے وِچ کلھ دیآں کِرناں
دِّتیآں اّج پروا
پَےراں نُوں راهاں دا چُںمن
مںجِل دی کنسوا
مَےں بابل کُجھ دےن ن جوگا
تَےتھوں کی لُکو
جا دھیاے تَےنُوں واٹ اُڈیکے
پَےںڈا سپھلا هوا۔
ٹُّٹے کیل, پھرکیآں بُّلھیآں
اّکھیآں پایآں چوا
بابل وے تُوں سبھ کُجھ دِّتا
تھوڑھ رهی ن کوا
رُوپ داج دا کی بھرواسا
ساایں سّکن ن موه
دے بابل سانُوں ِاک دو بُوںداں
مُڑھکے دی کھُسبو ۔
