مےری پِّٹھ 'تے هُنے
کںدھاں نُوں تُوں جو کُجھ کِها هَے
اُه سّچ هَے
پر اجے نهیں جنمِآ
کای سچ جنمهینے مر گاے
مےرے هّتھ تے اُنھاں دی رےکھ هَے
اُهناں دی کِسمت مَےں جیآںگا
انےکاں بھاگ بھوگنهار بِن ساجے گاے
اُهناں 'چ جو وی داگ هَے
مےرے مستک دی سوبھا اُه بنےگا
بھری دُنیآں توں پهِلاں
جِس جگھا وی کوای سوهنی جان هَے
اُمر دے پهِل چھِن
جِس نے چُراهے وِلکنا هَے
اَوس نُوں کهِ دے
اُه بےسک جُون نا بھوگے
اکیتے کںم دی سُهرت مَےں جھولی پا لای هَے
مےری پِّٹھ 'تے هُنے
جو داگ وی مےرے لای تُوں چِتوِآ هَے
اُه تےری مِهر هَے
ِاسے هیلے کوای دُسکرم هونوں رهِ گِآ هَے
تےری دیوار 'تے پُنِّآں جاں پولے پَےر چڑھدی هَے
اَودوں تُوں جِس اپرے آدمی دی بِڑک سُندی هَےں
اُه اپَےرا آدمی مَےں هاں
تےرا بُوها تےرے دِل واںگ هی جو دھڑک اُٹھدا هَے
اُه مےری دستک هَے
جو مےرے بِن ِاکّلی آ گای اےتھے
تےرا هُکم منّ کے
تےری نیںدر 'چ تےرے نال جو وی جاگدا هَے
تُوں جو ورجِت سمجھ کے ڈیکِآ هَے
اُه مَےں هاں
مَےں تےری ریجھ دے هّتھیں
هجاراں وار بنِآں بِنسِآ هاں
اجب نںگا, نِلّجا, واسنا دا ِاک سروور هاں
جِدھے وِچ جِںد
اپنا نںگ سُّچا پهِن کے پروےس کردی هَے
تے پھِر جھٹپٹ چھِنک دےںدی هَے
ِاک سرمِںدگی واںگُوں
تےرے تن توں هُنے چھِنکی گای جو بُوںد
مےرے پِںڈے تے آ کے بهِ گای هَے
پُچھ رهی هَے :
تےری دیوار تے پنِّآں جاں پولے پَےر سرکےگی
تےرا بُوها تےرے دِل واںگ هی جد دھڑک اُّٹھےگا
اُدوں تُوں کِس اپَےرے آدمی دا راه اُڈیکےںگی ?
اُدوں نیںدر 'چ آپنے نال تُوں کِس نُوں جگاوےںگی?
اُدوں ورجِت سمجھ کے پھےر کِهڑا جام پیاےںگی ?
مَےنُوں لںمی چُراسی توں کدوں مُکتی مِلےگی ?
تےری پِّٹھ 'تے هُنے
کںدھاں نُوں مَےں جو کُجھ کِها هَے
اُه سّچ هَے
اُه کھت هَے
جو مَےں لِکھِآ نهیں
پر پاڑ دِّتا هَے
