هر رات گلی وِچ مَےں تے تارے کّٹھے سَوںدے هاں
ِاک دُوجے دے نِستےج سُلگدے اںگاں دے ساکھی
ِاک دُوجے دی نیںدر وِچ وی
آون توں سںگدے هاں,
هر سوےر جدوں مَےنُوں اکھباری آن جگااُںدا هَے
مَےں کھُوب سمجھدا هاں مےرے گھر سُورج آيا هَے
سبھ تارے گاے بُهارے هُن مےری هی واری هَے
تے, جدوں بُهاری آن
کھرکھرا اےس گلی دی پِّٹھ تے کردی هَے
مَےں کھُوب سمجھدا هاں گلی هُن سرپٹ دَوڑےگی
مَےں اُٹھ بَےٹھاں
نهیں تاں مَےں چینا چینا هو کے ڈِگ-ڈُلھ جاواںگا
ےا کِسے نجر دے-
تےج تِمُوںهے کاںٹے وِچ وِجھ جاواںگا
بوٹی ماس جِها, نںگا, ادھ-کّچا
جِس نُوں نا کوای کھاوےگا
نا تےج تِمُوںه کاںٹے دی سُولی توں هےٹھاں لاهےگا ۔
مےرا درواجا ِاک اُباسی واںگُوں کھُلھدا هَے
مَےں آپنا آپا هُوںجھ گلی 'چوں اںدر سُٹدا هاں
مَےنُوں هُںمس دا پردا هَے
مَےں سدا پُرے وِچ نںگا هاں
مےری گھر والی گھر دا کُوڑا هُوںجھ -
گلی وِچ باهر سُٹدی هَے
مَےں ڈردا هاں
مےری گھر والی مَےنُوں کِتے ن وےکھ لاے !
