اپنے درواجے کھولھ
تےرے گھر مَےں آيا هاں
مَےں ساِار
مےرے هّتھاں وِچ تےرا اُه سُپنا هَے
جِس نُوں تُوں نِت مِلدی هَےں نیںدر دے نِرجن وِچ
تے جاگنسار پرھاں سُٹدی هَےں
تےرے اںگاں وِچ جو کُجھ وی رَونک هَے
تےرے سُپنے دی هَے
نِرجن وِچ بال گُآچا تےرا
تےرے گھر لَے کے آيا هاں
سُپنا ناجاِاج بّچا نهیں
اپنے اںگاں وِچ اپنی رَونک نُوں پهِچان
اپنی هستی نُوں بَےٹھا لَے اپنی جھول
اپنے درواجے کھولھ
تےرے گھر مَےں آيا هاں
مَےں ساِار
اپنے درواجے تے
جِهڑی وی کِسمت دی
دستک تُوں سُننی چاهی هَے
مَےں اَوهو کِسمت هاں
ورتمان وِچ تےرا بھوِّکھ
هے چِرباںجھ
مَےں تےرے اںگاں وِچ تےرا بالک بن کھےڈاںگا
هے چھلے گاے پرانی
تےرے وِبھچاری نے
تےری مِّٹی وِچ جو پھسل اُگاای هَے
مَےں واج مار کے واپس موڑ لواںگا
اُه پھسل نهیں اُّگےگی
وِبھچاری دُنیآں وِچ ِاک سّچ سِرپھ مَےں جاناں
هر بھوگ هںڈھا کے وی
مِّٹی هر وےلے کُآری هَے
ِاه سچ تےرے پانی وِچ گھول دِآںگا
هے چِروِےوگ
جِس سوهنے سُورج نُوں
تُوں اںگاں وِچ سُلگانا چاهِآ هَے
اُه سُورج نںگی اگن سهِت تےرے گھر آيا هَے
مَےں تَےنُوں سُلگا کے تُر جاواںگا
تےرا چانن, تےرا نِّگھ
جِس دی وی کھاتر هَے, اُس نُوں هی دے دےویں
جِس دے اںگاں وِچ ساِار دا اُدَے نهیں هويا
اُس دا بالک ماتا دی گودی وِچ ےتیم
اُس دا پرےمی
اُس دے اپنے هی اںگاں وِچ
ادھرںگ جِها پلدا هَے
تےری دےهی نُوں هر پھل لگدا هَے
پر بُور کدے نهیں پَےںدا
لَے آپنے دُدھ 'چ
کھُسبوای دا بُورا گھول
تےرے گھر مَےں آيا هاں
مَےں ساِار
درواجا سںکوچی هَے, نهیں کھُلھدا
مَےں باهر کھڑا اںدر دی چُپ وِلکدی سُندا هاں
چُپ جدوں وی کردی هَے مےرے نال هی گّل کردی هَے
مَےں کےول اَوهو سُندا هاں
جو بںدا اپنے من وِچ کهِںدا هَے
من دے سںگیت بِناں باکی سبھ رَولا هَے
هے لاجوںت
درواجا کھولھ نهیں سکدی نا کھولھ
بس اپنے من نُوں هاں کر دے
مَےں دھڑکن دے وِرلاں تھانیں سرک
پهُںچ جاواںگا تےری سّچی لوچا کول
درواجے 'چوں لںگھنا مےری مجبُوری نهیں
مَےں اَوجھڑ راهاں وِچ ممتا بن تُرِآ هاں
گھر توں دَوڑے انچاهے بالک سںگ
جد سںکوچی جوبن, چادر تان
بُجھ رهی بّتی واںگُوں
اپنے دھُوںاےں وِچ دھُکھدا هَے
مَےں چادر چُّکے بِناں
سهِج دھرواس واںگ
اُس دے اںگاں نُوں لِپٹ گِآ هاں
مےرے هی کارن بںدا کدے نهیں 'کّلا
درواجا کھولھن توں پهِلاں
اپنا گھر ساپھ کرن دے آهر وِچ نا پاُ
رُوهاں دا دیدار چِلکنے پھرساں تے نهیں هُںدا
نا هُںدا پهِنی پچری کايا دے کںڈھے
هُن تاں مَےں آ هی پهُںچا هاں
درواجا کھولھن توں پهِلاں
مَےں تےرے انواهے کےساں وِچ
تےرے سُورج دی لال مهِک دھر چلِآں
پھُل اَوهو گُںدےگا جِس نُوں تُوں چاهےںگی
هُن هَولے هَولے گھر بُهار
هُن ریجھ نال کر لَے سِںگار
هُن جو وی آوےگا
ماےُوس نهیں جاوےگا
تُوں اپنے اںگاں وِچ جاگ پای اےں
جِس پاسے چاهے مِهر ڈولھ
مَےں تُر چلِآ تےرا دُآر کھولھ
مَےں ساِار
