آپنے گھر دی پتجھڑ اےداں دُور بھجاواں مَےں۔
من دے وِهڑے نِّت نوےں کُجھ پھُّل سجاواں مَےں۔
روز سوےرے اُگ پَےںدے نے, دس سِر هور نوےں
آپنے من دا راون شامیں روز جلاواں مَےں۔
تن دھرتی دا کونا کونا لَےناں پل وِچ گاه
من اںبر دی پرکرما دی تھاه نا پاواں مَےں۔
اُس پّتھر دا من وی شاِاد کدے تاں پِگھل پوے
شام سوےرے کِنّے هی پھُّل بلی چڑھاواں مَےں۔
بھٹکے سُپنے جِّتھے بهِ کے کُجھ پل کرن آرام
من دی دُنیآں اںدر لّبھاں اُه سِرناواں مَےں۔
شیشا مَےنُوں مُجرِم مُجرِم آکھے اکسر 'مان'
نھےرے دی سّتھ اںدر بهِ کے جّج کهاواں مَےں۔
ِانساناں دی کھُشبُو لّبھدَے ِاس نگری چوں 'مان'
بھولا من هَے بّچِآں ورگا, کِںج سمجھاواں مَےں?
