آپنے هی راه دے
کںڈے چُگ کے
مَےں سمجھ بَےٹھا کِ
کِّڈی مهانتا سمےٹ لای هَے
جںگ جِّت لای هَے راهاں دی
ِاک سِتارا ٹُّٹن وےلے
هّسدا هّسدا بولِآ
دّس کِّتھے اُّتراں
جِهڑی تھاں تے روڑ کںڈے نهیں کھِّلرے
کِهڑی جیبھ نهیں ٹُّکی هوای دُنیآں 'تے
کِّتھے جان لرزدے گیت
کِّتھے گااُن هواواں
آواجاں چُّپ هو گایآں
ناهرے گھرو گھریں چلے گاے
مےرا وِشیار تاں اجے بولِآ هی نهیں
اےداں نهیں کھتم هونیآں باتاں
راجا رانی مر گاے تاں
کِتھے رّکھاںگا مَےں
ٹُّٹے بّچِآں دے کھِڈَونے
توتلے روںدے بول ماواں نُوں
ٹُّٹِآ پھُّٹِآ اّدھا چنّ
وِهڑے وِچ ڈِّگے سهِکدے سِتارے
تےری زهِر نپھرت دی کهانی دا اںت
سینے وِچ ترن والے کھںجر
نے هی کرنا هَے
تےرے سینے اُّتوں تاں
زکھمی رات نُوں
تگمِآں دی لِشک وِکھااُنی سی
تےرے چاا تاں
مےری تلوار 'تے لِکھے هواے نے
تےرے مّتھے دی کلگی تاں
مےرا پهِلا تیر اُڈااےگا
جرا سج دھج کے آویں
دربار وِچ
الوِدا کهِ کے آویں گھر دیآں پَوڑیآں نُوں
سِر تاں نیواں کر
تےرے هار پاواں
مُّکتی دے دھاگے نال پرويا
رُوهاں نے جڑِآ
دھُّپاں 'چ پڑھِآ
کر لَے ےاد سارے سُپنے
کھِڈَونے وےکھ لَے بچپن دے
ِاک وار پھِر
تےری آکھری کھاهِش 'تے
ارپن کرنی هَے ِاه بھےٹ
مِن لَے سینا
گِن لَے لاشاں
اّج دےکھیں
چُراهے 'چ سلیب 'تے
کِهدی ریجھ لٹکےگی
کِهدا تیر پهِلاں
ڈُّبےگا هِّک وِچ
لںبا جےها ساه ِاک لَے
جو کهِنا ِاک وار پھِر کهِ
سُورجاں توں کدے نهیں بچدیآں هُںدیآں
کالیآں راتاں
کدے نهیں مُّکدیآں هُںدیآں
راجے رانی دے مر جان نال باتاں
