آپنی جِںدڑی رُّلدی پایاے,
پر کّلے نُوں کُّلدی پای اے۔
بھاںڈے ٹیںڈے ساںبھ لاَو لوکو,
لهِںدے ولوں جھُّلدی پای اے۔
هُن مَےں تَےنُوں بھَےڑا ای لّگنے,
تےری پّگ جُو کھُّلھدی پای اے۔
اّٹی دے مُّل وِکِآ سی نا,
اےتھے کِس بھا تُّلدی پای اے۔
مَےں اُهنُوں کِںجھ بھُلا سکنا واں,
اُه جو مَےنُوں بھُّلدی پای اے۔
نهیں پیںدا, جا کںم کر جا کے,
ساڈی کِهڑی ڈُّلدی پای اے۔
