اربد نربد دھُںدُوکارا دی
سدیوی سُنّ نُوں پچھاڑدِآں
لّکھاں سُورجاں, چنّاں دے سِکھر
اُجالِآں دے هُںدِآں
جد گُرُو باجھوں سی اںدھکار
مِٹی سی دھُںد,
پرگٹی سی
گُرُو نانک سّچی سرکار۔
بےایں ندی دیآں چھّلاں وِّچ
الوپِآ کوای
اُترِآ کوای
لَے کے 'اک اونکار'
نِربھاُ
نِروَےر
کرتے دی
ستِنامی کِرت
گُرپرسادِ دا
ِاک اجُونی
سَےبھں توهپھا
‘مُول مںتر’
جِس کیتا ِاه پراُپکار
اُهو نے
گُرُو نانک سّچی سرکار۔
کِوےں سچِآرے هوایاے
کِوےں ٹُّٹے
کُوڑ دی پال
هُکمی دے هُکم ’چ
رهِںدِآں کِوےں دےایاے
دیرگھ هاُمَے مار
بھَے وِچ سبھ برهِمںڈ هَے
بھَے وِچ هَے بھااُ دی بھرمار
کهِ گاے
گُرُو نانک سّچی سرکار۔
وِچ دُنیآ سےو کماںودِآں
رب دے گھر سوبھا پاںودِآں
لالو نُوں مِّتر بناںودِآں
کِرتی نُوں گلے لگاںودِآں
ملک بھاگو تاایں
راه دِکھاںودِآں
پُوڑے ’چوں جِس کّڈھی
لهُو دی دھار
اُهو سی
گُرُو نانک سّچی سرکار۔
کروڑاں سُورج
تے چنّ تارے جی
پھُّل بُوٹے
پںچھی سارے جی
کلکل ندیآں
چھرچھر چسمےں
سبھ هوا دے
بُّلھے پِآرے جی
کرن آرتا
رل مِل کرتے دا
برهِمںڈ گگن دے
دھرتے دا
جاایاے کُدرت توں بلِهار
کهِ گاے
گُرُو نانک سّچی سرکار۔
گاربواد وی
مالک نال تے
چاکر وی اکھوااُںدا هَےں
ِاسک جے کیتا
کرتے تاایں
کِاُں هِساباں وِچ پَے جاںدا هَےں
داتے دے هّتھ
سبھ داتاں نے
تُوں گھڑا تاں سِّدھا
رّکھ آپنا
رّج جاوےںگا تُوں
لَے لَے کے
اُهنے دے دے
‘اُّپل’ نهیں تھّکنا
بےپرواه نُوں
کر پُکار
کهِ گاے
گُرُو نانک سّچی سرکار۔
