اسانُوں نا سهی, اَےپر کِسے نُوں تاں سهی دّسے ۔
اساڈے نال رِستا آپنا, کھُد جِںدگی دّسے ۔
گلی وِّچ کھےڈدے بّچے دا مجهب جاندا هاں مَےں,
مےرے وِهڑے 'چ ڈِّگی گےںد دا مجهب کوای دّسے ۔
هَے هر رِستے 'چ کِنّے رِستِآں دی کھوٹ پا دِّتی,
پتا ِاسدا, اساڈے رِستِآں دی دُرگتی دّسے ۔
بڑے مِّٹھے, بڑے ماسُوم هن, مِهنے مُهّبت دے,
مَےں مںگاں, اُسدے گم اُس توں, اُه مَےنُوں لالچی دّسے ۔
سپھر تَےا کرکے مںجِل پان دا, اُه لُتپھ کی جانن ?
جِنھاں نُوں رستِآں دا تھهُ-پتا وی جوتسی دّسے ۔
اُه چاهُںدا ماں هی بننا سی, پِآ پر ایسور بننا,
هکیکت ِاه, کِسے نُوں اُه, کِوےں دّسے تے کی دّسے ?
تُسیں کِس بھاا 'تے آپنی انکھ دا سَودا مُکايا هَے,
تُهاڈے چِهرِآں ‘تے, ریںگدی سرمِںدگی دّسے ۔
