جدوں جنم لَےںدی هَے کوای کوِتا
اُدوں اُه نںگی هی هُںدی هَے,
کِسے سوچ وِچ اُدھڑدے نںگے وِچاراں واںگ,
پھےر وی پتا نهیں کِاُں
سانُوں کوِتاواں نُوں کّپڑِآں نال سجااُن دی آدت جِهی هو گای هَے,
سُنِآ هَے,
نگنتا جاں تاں کلاتمک نجر آاُںدی هَے
جاں پھِر اشلیل,
پر کِّتھے هُںدا هَے کُجھ کلاتمک جِها بھُّکھے ڈھِّڈ دی کتھا کهِںدی کوِتا وِچ,
کِ بھرِشٹاچار دی گّل کردی کوِتا نهیں گُمان کردی کِسے کلاکاری دا,
کوِتاواں جدوں ِانساف مںگن اّگے آاُںدیآں هن,
تاں اُه بےِانسافی واںگ هی نںگ دھڑںگ کِسے لاچار دلِت اُت پیڑن واںگ,
دَوڑدی هَے سڑک دے وِچو-وِچ,
ناری دے نںگے جِسم توں شُرُو هو کے
پُرش دی نںگی سوچ تّک سِمٹدی هَے
لِںگ بھےد دی کتھا کهِںدی کوِتا,
رهِن ديو ِاس کوِتا نُوں, ِاّک اشلیل کوِتا هی
کِ ِانکلاب نا کدے کلاتمک هواے نا هونگے......
