اسیں جںمے پلے جِّتھے سی اُه دھرتی بھُلا آاے۔
مُهّبت پِآر وتناں دا تے سبھ ساجھاں مُکا آاے۔
بس اَےنا رهِ گِآ ساڈا وتن دے نال هُن رِستا,
وھریں سالیں کِتے بالاں نُوں پِںڈ اپنا دکھا آاے۔
جِنھاں وِچ مِهنتاں کرکے بجُرگاں پالِآ سانُوں,
اسیں اُه بھںگ دے بھاڑے نِسانی وی لُٹا آاے۔
بس اَےنی رهِ گای ساڈی وتن وِچ هُن جمیںداری,
کِرااے لای رهِن رّکھیآں جمیناں هاں چھُڑا آاے۔
جے ڈالر نے تاں جرباں نے رُپایاے نے تاں تکسیماں,
کدے روکڑ ودھا آاے کدے روکڑ گھٹا آاے۔
وتن دے دوستاں سںگ رهِ گای هُن دوستی اَےنی,
کدے چاه پی لای بهِکے ےا دو پھوٹو کھِچا آاے۔
کھِآلاں وِچ وی هُن ساڈے هنھےرا ای هنھےرا اے,
اسیں وتناں دیآں ےاداں دے سبھ دیوے بُجھا آاے۔
کدی پرتے وی جے ‘آجاد’ وتنیں بهِنگے کِّتھے,
جو رُّکھ ممتا دیآں چھاںواں دے هاں هّتھیں جلا آاے۔
