اسیں نهیں آاے
ساڈی مرجی نهیں آاُن دی
گںڈھڑی پهاڑ دی کھُلھ گای چُراهے
رِڑھدے تُرے آاے ڈھےلے انّھی ڈھلوان تے
سُورج دے گلوں ٹُّٹی دھرتی پهِلی وار
اسیں نهیں آاے
ساڈے سُںگڑ گاے درِآ نے
پهِلی وار لای اںگڑاای
تے آبسار ٹُّٹی ادھواٹيوں
لُںنجے لںگارے درِآ دے ٹُکڑے اسیں
تےرے گھر ڈُّلھے
جِوےں پرلو دیآں واچھڑاں
اسیں نهیں آاے
نںگے پِںڈے کھالی هّتھ, دِلوں سکھنے مسکھنے
جِّلت دی امیری
ساڈے اںگ سںگ سدا هَے
پِںڈے تے چُک لِآاے هاں
ِاک سڑدا بلدا جںگل
جو اساں نهیں ساڈے هاکماں نے بالِآ
اپنی اّگ دا سےک
اپنا چانن سرمايا هَے
اّکھیآں وِچ اجے دهِکدا هَے اُه چُراها
نںگی مات-گُپھا وِچ داکھل دُنالی
گڑھکدا بارُود پرنالا
اُچھلے هواے بّچے نُوں جُپدی سںگین
سڑدے مکان وِچ چیکھدی پُکار :
هُن مَےنُوں نا بچااُنا مےرے پِآر
هُن تاں مَےں اَورت وی نهیں رهی
پِںڈے دی کِهڑی تھاں لجِآ
کِهڑی نِرلجِآ
پھرک مِٹ چُکے نے
کُجھ وی کجِآ نهیں رِها
