اسیں بےوپھا لوکاں نُوں وی وپھاواں دِّتیآں نے,
پھِر کِاُں جِںدگی نے سانُوں سجاواں دِّتیآں نے۔
کدے کِسے دا بُرا نا هی کیتا, نا سوچِآ اے,
اسیں تاں دُشمناں نُوں وی دُآواں دِّتیآں نے۔
مںزِلاں تے پهُںچااُن دی کوشِش کیتی راهیآں نُوں,
وےکھ تاں هی کھُدا نے سانُوں مُسکل رھاواں دِّتیآں نے۔
آرام نا دِّتا کوای, تپدیآں تےج دھُّپاں چ سانُوں,
وِکھاوے لای پتجھڑی رُّکھاں دیآں چھاواں دِّتیآں نے۔
اسیں اّگے نُوں تُرے تے اُهناں پِّچھے وّل نُوں کھِّچِآ,
سِّدھُو' بےڑیآں جِهیآں پِاُ دیآں بھاواں دِّتیآں نے۔
