اسماناں تّک پهُںچِآ ِاک آوازا اے ۔
دھرتی دے مُّکھڑے 'تے جھُوٹھا غازا اے ۔
سّجناں دی بُو آوے مِرِآں زخماں 'چوں,
مُوںه 'تے سّچ بولن دا ِاه کھمِآزا اے ۔
ِاه رستا وی جںگل دے وّل جاوےگا,
رُّکھاں اُّتوں لايا مَےں اںدازا اے ۔
باهر کھڑھا اے لشکر زخمی لوکاں دا,
هسپتال دا ِاّکو هی دروازا اے ۔
نهِر 'فرات' تے هُن وی پهِرے لّگے نے,
سّچاای دا خَوف اجے تّک تازا اے ۔
'اکبر' کِس دا ناں بُّلھاں 'تے آيا ای,
درد پرايا مُڑ کِاُں هويا تازا اے ?
