آاُںدے نهیں پر آون دا کهِ جاںدے نے ۔
جِهڑے مهِل بنااے اُه ڈھَے جاںدے نے ۔
اُه مهِرم هُںدے نے اُچیآں شاناں دے,
دُکھ پِستی دے جِهڑے وی سهِ جاںدے نے ۔
خورے کی کُجھ مِلدَے اُهدے بُوهے توں,
اُٹھدے نهیں جو ِاک واری بهِ جاںدے نے ۔
راکھا ِاک پھُّل توڑے تے ِاه جان لوے,
لوکی سارا باغ هی پُٹ لَے جاںدے نے ۔
اُهو بندے اَوڑک آگُو دُنیآں دے,
نال تُوفاناں دے جِهڑے کھهِ جاںدے نے ۔
اُمراں اُهو ڈھول وجااُنے پَےںدے نے,
جِهڑے نا چاهِآں وی گل پَے جاںدے نے ۔
لوکی تسبی اُدوں پھڑن 'رهیل' اےتھے,
نوٹ گِنن توں هّتھ جدوں رهِ جاںدے نے ۔
