رات هنےری بدل گڑکے۔
کڑک کڑک کڑ بِجلی کڑکے۔
ڈاڈھا شور هوا نے پايا,
کھڑکھڑ کھڑکھڑ بُوها کھڑکے۔
سهِمی جهی ِاک نار هَے بَےٹھی,
هّتھاں وِچ کلےجا پھڑکے۔
تن تںدُور چوں سےک نِکلدا,
اںدر دی اّگ جد وی بھڑکے۔
اپنے آپے توں ڈر جاوے,
دِل دی کوٹھی جور دی دھڑکے۔
کِسنے بُوها آ کھڑکايا,
سُبھ سوےرے تڑکے تڑکے۔
کای سالاں توں گھر نهی مُڑِآ,
پُّت گِآ سی ماں نال لڑکے۔
مرد تُر گِآ دےس پرااے,
کِدھرے دُور جهاجے چڑکے۔
نا مُڑِآ نا سُپنا آيا,
وکت لںگھاوے اںدر وڑکے۔
کّلی ‘کاری لُک لُک جیںدی,
اّکھ شریکاں دی وِچ رڑکے۔
دِن چڑھِآ پاے لوکی آکھن
مر گای آپے گھر وِچ سڑ کے۔
