اوّگِآ کدے رام پَےدا نهیں کردی
تے پھِر تےری
نگنتا سهِج هَے جاں اسهِج
تےری اُداسی ِالهام هَے جاں ترک
ِاس سبھ دے کی ارتھ?
ےُّدھ ‘چ کوای وی ناِاک نهیں هُںدا
تے نا هی اناِاک
ِاس انّی گلی ‘چ لڑے جا رهے ےُّدھ ‘چوں
ِاناں تارِآں دیآں بھٹکدیآں پَےڑاں ‘چوں
کُجھ نهیں مِلنا
تُوں واپس پرت آ سورنجیت!
تےرے اتیت دے بزُرگ پرچھاوےں
تَےنُوں اجے وی هسرت بھری نزر نال دےکھدے نے…
سڑکاں…
ندیآں…
کھںڈر… مارُوتھل…دُنیآں
اُس توں پار هنےرے دا گُوڑا دُمےل
تے پِّچھے سراپی اهّلِآ دا بُّچھ…
آخِر تُوں
کِس موکش دی تلاش ‘چ هَے?
پرت جاه! تُوں واپس ورت جاه مےرے رام!
راون سِرف تےرے اّگے هی نهیں هن
پِّچھے وی نے
اُناں پرچھاوِآں نال چِںبڑے
اُناں دیآں هسرتاں نُوں بلاتکاردے…
تےرے هّڈاں ‘چ بےشک اجے گرمی هَے
پر ِاّتھے کوای وی لڑاای
کدے فَےسلا-کُن نهیں هوای
هر روز وّجدا هَے دانوی-ناد
تے دندنااُںدا هَے پرهِلادی-باپ
بھٹکن تے بےوِساهی دا ِاه آلم هَے
کِ اّگ لّگے سمِآں ‘چ تُردی
کیڑی نزر هی نهیں آاُںدی
تُوں نهیں جاندا
اُّتھے بُوںد بنکے ڈِّگن دے ارتھ
جِّتھے ڈِّگن توں پهِلاں هی بُوںد
گُآ بهِںدی هَے آپنا وجُود
تے بھُّل جاںدی هَے آپنے ارتھ
تےرے وی ارتھ گُآچ گاے نے
ِاناں نںگیآں…کالیآں تے بےوجه لںبیآں سڑکاں ‘تے
چلدِآں
جِناں ‘تے چّلنا
چھاتی تے نںبر چِپکااُن ورگا هَے
جِناں ‘تے چّلنا
اَوستنتا توں وّدھ ارتھ نهیں رّکھدا
جِناں ‘تے چّلنا
مهِز گُآچنا هَے
جِناں ‘تے چّلنا
آپنے جِسم دے ٹُکڑے ِاناں نُوں وںڈنا هَے
پرت آ…
تُوں واپس پرت آ مےرے سِدھارتھ!
کِنارِآں لای بھٹکنا وی کوای زِںدگی هَے
اُرلے جاں پرلے پار کُجھ نهیں
ِاناں لهِراں وِچ رهِ
ِاناں لهِراں دا هو جاه
ِاناں لهِراں وِچ کھو جاه
ِاهی وِلینتا هی
موکش جاں نِروان هُںدا هَے
