نگنگا نگرسنا کال نے بںدِآ اَواے. پِآ پھسِآ وِّچ کُٹںب دے جی۔
نهیں وِشے-وِکار نُوں چھوڈدا تُوں, کُّتا لّگِآ نال کُرںگ دے جی۔
کھوٹے کںم نُوں دَوڑدا مُورکھا اَوِا, مّکھی جاںودی وّل دُرگںدھ دے جی۔
بھجا پھِرےں هںکار دے آسرے تُوں, پںچھی اُّڈدا آسرے کھںبھ دے جی۔
کدے وِّچ ستسںگ نا پَےر پاوےں, سدا بَےٹھنا نال کُرںگ دے جی۔
ِاّک روز بںدے تَےں وی چلنا ای, تُر جان تےرے کولوں سںگ دے جی۔
سوای سڑ گِآ پھُوس دے واںگ پِآرے, اّگے آ گِآ مَوت دی لںبدے جی۔
تےرا اےس جهان توں کُوچ هونا, خرچ بنّے بںدے لںبے پںدھ دے جی۔
وِّچھڑ چّلنا بںدِآ ِاّک-دُوجے, مےلے هونگے نال سربںدھ دے جی۔
شرن پویں تُوں سںت للاریآں دی, جِهڑے دےه دا چولڑا رںگدے جی۔
سادھُو سِمردے رهِن پرماتما نُوں شبد بولدے راگ تلںگ دے جی۔
چھّڈ جّگ دی هِرس بےفِکر رهِںدے, دِن لُّٹدے سدا انںد دے جی۔
اُّتے بِسترے خُشی نا لےٹ رهِںدے, لّگی بھُّکھ تاں ٹُّکڑا مںگدے جی۔
سّچے رّب نے وِّچ اسمان کوٹھے, کیتے دوِا دیوے سُورج چںد دے جی۔
اّکھاں والِآں لّبھ لاے لال ڈِّگے, مُورکھ اںدرلے جان اُلںگھدے جی۔
رُت سّپ دے واںگراں اُّٹھ جاسی, دےهی چھّڈ جُو واںگراں کُںج دے جی۔
سادھُو هوِا ن سِمرنی ساج کیتے, کاهنُوں چھّڈیاے گرِهست انںد دے جی۔
سادھُو جانیاےں بھلے اتیت سوای, جِهڑے دِل دا کّپڑا رںگدے جی۔
لاِا بَےٹھدے وِّچ اُدِآن تاڑی, جِتھے کالڑے ناگ پلںگ دے جی۔
اّکھاں نیویآں رّکھکے اَےب ولوں, فّکر واںگ کُآریآں سںگدے جی۔
سّدا گُر مستانڑے هوِا رهِںدے, پیکے پِآلڑے اںمرِتسر بھںگدے جی۔
دُوجی دِل 'چوں کّڈھ دوَےت دِّتی, ِاکو سّمجھِآ وِّچ سربںگ دے جی۔
نام رتن پدارتھ وِّچ بدھا, دِّتی گھُّٹکے دےه دی گںڈھ دے جی۔
ِاّک ٹھَور کر چِّت نُوں لا تاڑی, نِّت کردے جاپ سوهںگ دے جی۔
آپ واںگ چکور دے رهے پرےمی, لِآ سمجھ پرماتماں چںد دے جی۔
ِاّک هو ِاک جوت مےں جوت مِلکے, برهم هوِاکے ناتھ برهںم دے جی۔
وِّچے گںج دے اُپجکے دےوا سِںگھ, وِّچ مِلکے واںجھ تُرںگ جی ۔
