باجاں والِآ بڑا هَےران هاں مَے,
کھےڈاں وےکھ کے تےرے پِآر دیآں۔
کِدھرے تیر تےرے جیون دےںدے,
تےگاں تےریآں نے کِدھرے مار دیآں۔
تےرے دِل درِآ دیآں درد لهِراں,
کِدھرے ڈوب دیآں کِدھرے تار دیآں۔
چنّ پِآر دا تے سُورج بیرتا دا,
جاپے ڈلھکدے نُور دی چھّب مَےنُوں,
جِهڑے رُوپ اںدر تَےنُوں وےکھِآ مَے,
اَوسے رُوپ اںدر دِسيوں رّب مَےنُوں۔
مےرے پاتشاه! تےریآں کرنیآں نے,
هَےرت وِّچ ساری دُنیآں پا دِّتی۔
دّسی بیرتا بےمِسال دّسی,
دّسِآ پِآر تے هّد مُکا دِّتی۔
گھور ےُّدھ اںدر لڑدے لڑدِآں تُوں,
جِهڑے وَےری تے تےگ چلا دِّتی,
اَوهدے مُوںه وِّچ پانی وی چو دِتا,
اَوهدے پھّٹاں تے مرھم وی لا دِّتی۔
پر جے مںگِآ پانی جُجھار آ کے,
اَوهدی آس دا لّک تروڑ دِّتا۔
دوزخ جےهی اُس بھڑکدی اّگ اںدر,
هااے پُّتر ترِهايا هی موڑ دِّتاI
پُّجی جدوں کھدرنيوں خبر تَےنُوں,
مهاں سِںگھ دی آس پُجاای جا کے,
بُجھدی وےکھ اَوهدی شمھا زِںدگی دی,
ڈلھک نَےناں دی نَےناں ‘چ پاای جا کے۔
تلیآں جھّس کے هوش پرتااے اَوهدے,
کدماں وِّچ جا دھری کھُداای جا کے,
ڈّکے هواے چمکَور سرهںد والے
اَوس تھاں تُوں هںجھُو وگااے جا کے۔
باج چھّڈِآ تخت تے تاج چھّڈِآ,
کِدھرے مات چھّڈی کِدھرے مهِل چھّڈے,
پھتِه, زور, اجیت, جُجھار چھّڈِآ,
دھُر دی ساںجھ تے سُّکھاں دیں آس چھّڈی,
مُّدا کی تُوں سارا سںسار چھّڈِآ
سّبھ کُّجھ چھّڈِآ اےداں تِآگیآ تُوں,
پَےروں جوڑا وی کِدھرے تِآگ چھّڈِآ۔
اَوس تھاں توں پُّٹے نا پَےر مُڑکے,
ِاک وار جِس تھاں تے کھلوا گيوں تُوں,
رتا ڈولِآ نا سابت دِل تےرا,
بےشک ڈّکرے ڈّکرے هو گيوں تُوں
تَےنُوں پںجاں پِآرِآں هُکم دِّتا
جدوں پںتھ پِآر دے ناں تھّلے,
سّبھ کُّجھ چھّڈ کے کِلے ‘چوں تُر پيوں تُوں,
چاایں چاایں تلواراں دی چھاں تھّلے۔
شاناں مےٹیآں, مےٹ نِشان دِّتے,
اَےپر پںتھ دی شان چمکان کھاتر,
جِاُںدی جان مُشتاک تُوں رِها مردا,
کَومی انکھ بدلے کَومی آن کھاتر۔
