جو اّکھاں نیںویآں نے سیسِآں
دے ساهمنے بهِ کے
تے کںدھاں نُوں سُناںنی اے,
بڑی لںمی کهانی اے
مےرا متلب کِ پلکاں مُّڈھ
جںمی لُونیآں برپھاں دی
جِهڑی تهِ پُرانی اے,
بڑی لںمی کهانی اے
گُلاماں دے گُلاماں دی گُلامی
کردِآں هوياں
وپھا دی ریت چلی سی,
جوانی بیت چلی سی
کِسے جُگنُوں نے دّسِآ اے
هنھےرا نال نایں جںمِآ,
تےرے پُرکھاں دا هانی اے,
بڑی لںمی کهانی اے
ِاه ساهیآں نُوں بچاون لای
جو ساوے, لال,
کالے جھںڈِآں دے نال کھهِںدے نے
تے سانُوں ےار کهِںدے نے,
اسیں ِاه سمجھدے کِاُں نایں
کِ ساڈے کھُون پانی تے
ِاهناں دا تےل پانی اے,
مَےں اکسر سوچداں رهِناں
کھُدا تسلیم کیتا اے,
کھُدا تسلیم نایں کردا,
جمھاں تکسیم نایں کردا,
پھِر آپے سوچ لَےںدا هاں
کھُداواں دے کھُداواں توں
کھُدا نے مار کھانی اے,
بڑی لںمی کهانی اے
کدیں تُوں سوچِآ کِاُں نایں
جے هوراں واںگ سابِر وی
تےرے کُنّ کُنّ تے کنّ دھردا
جبر نُوں جےر نا کردا,
ِاه مےرا مَواججا اے کِ
تےرے آدم توں پهِلاں دی
مَےں کوای رمج جانی اے,
بڑی لںمی کهانی اے ...
