چّچا آکھدا چِّت مےں سوچ بںدے, وار-وار نهیں جّگ تے آونا ای۔
لالی اُّڈ کافُور دے واںگ جانی, کوای روز دا هُسن پراهُنا ای۔
رّکھیں ساںبھ کے آپنا املناما, جِهڑا جاِاکے اگاںه دِکھلاونا ای۔
کِسے نال سبّب دے آيا اےں, نهی جنم امول تھِآونا ای۔
اّگے جاونے دا بںدوبست کر لَے, آخرکار نُوں تَےں پّچھوتاونا ای۔
جِهڑا وِچ بدفَےلیآں گُزر چُّکا, گِآ وکت پھِر هّتھ نا آونا ای۔
فِکر جِنھاں نُوں اگاںه, دے جاونے دا, تِنھاں رات کی آپنا ساونا ای۔
هّتھیں آپنی جیںودے دان کریدے, موياں باد ن کِسے پهُںچاونا ای۔
نهیں کّلھ دی آس-اُمَےد کوای, اّج کریں جو کرم کماونا ای۔
کاهنُوں ولھدا اَےڈ ولاوِآں نُوں, تِنّ هّتھ مکان تھِآونا ای۔
جِهنُوں کےوڑے دا ِاستےمال کردا, بُت خاک دے وِّچ سماونا ای۔
ِاک روز نُوں آونی نیںد گاڑھی, نهیں سُّتِآں کِسے جگاونا ای۔
سدا سوےں تُوں لےف-تُلاایآں تے, اںت هوونا خاک وِچھاونا ای۔
جدوں زالماں نے گرِفتار کیتا, بھاای-بںد نا کِسے چھُڈاونا ای۔
سُںدر مُّکھڑا رںگ اجَےب تےرا, ٹُّٹے پھُّل دے واںگ کُملاونا ای۔
پںج-تّت دا اُّسرِآ بُرج پِآرے, اںت مَوت دی کهی نے ڈھاونا ای۔
جماں کّڈھ کے لِآونی لباں اُّتے, اےس جِںد نے پِچھاںه نُوں جاونا ای۔
جدوں دےه توں هونگے پران نِآرے, تَےنُوں بھُوت-پرےت بتلاونا ای ۔
ڈںڈی, مُرکیآں, هار-شِںگار پِآرے, چھّلے چھاپ نُوں هّتھ ’چوں لاهونا ای ۔
کھّٹا پاِا کے سیس دے وِّچ تےرے, جاںدی وار ِاشنان کراونا ای۔
مِنکے اّڈیاَوں چوٹیاَوں دےه تےری, کفن بدن دے مےچ دا پاونا ای۔
ڈولی کانھ دی پاِاکے بںدِآ اَواے, چوھاں جنِآں نے کںدھے اُٹھاونا ای۔
گھروں چُّککے باهر لَے جانگے اَوه, جھُوّٹا آخری وار دا آونا ای ۔
اںت پِآریآں اںگ سهےلیآں نے, خاتر وِدِآ کرن دی جاونا ای۔
دّب پھُوک کے جھاک مُکاِا تےری, ڈّکے سِّٹھ کے گھراں نُوں آونا ای۔
جِتھے برس گُزار لاے دےا سِںگھا, اَوکھا بن گِآ رات کٹاونا ای۔
