سِّکھ لَےنا چّج اساں, زِںدگی جِاُون دا۔
وا-ورولے واںگ سںگ, سبھ نُوں گھُمااُن دا۔
سِر نِواں کے کاس توں, چّلدی رهاں مَےں دوستو!
اُڈادِآں بِاںدِآ نُوں, تّکاں کِاُں نا دوستو!
دِل کرے تّکاں هواواں, سّجریآں سُهاونیآں۔
هنےریآں وی تّک لواں, پّتِآں اُڈاونیآں۔
وا ورولے وےکھنا مَےں, کھاںدا گھُںمن-گھےریآں۔
گّلاں کر لوکیں هّسندے, تےریآں تے مےریآں۔
وےکھاں کِّداں دےای جاںدا, مِّٹی اُڈا جھکانیآں۔
سِّکھنیآں مَےں ِاهدے کولوں, کرنیآں ندانیآں۔
نالے ِاهدے کولوں مَےں, سِّکھنیآں دلےریآں۔
کِّداں ڈِّک-ڈولے کھاںدا, کھِّچ لَےںدا ڈھےریآں۔
سِّکھنا مَےں ِاهدے کولوں, ڈِّگ-ڈِّگ اُّٹھنا۔
آخر مِّٹی کِںنج سماوے, اَوس کولوں پُّچھنا۔
دّسُو اُه اںداز کِّداں, جِّتی بازی هاریدی۔
بھُّلے کدے نا چےتا, جِںد سوهنِآں ِاںنج واریدی۔
نوےں ِاستوں اںداز سِّکھ, مَےں نویں پَےڑ تُرُوںگی۔
نوےں رُکھ دی کوِتا لِکھ, دُنیآں توں مرُوںگی۔
لوک دّسن کِ گرمی کارن, آاُںدے وا ورولے۔
سرب منّدی ستِ کرتار, ِاه تےرے رںگ نِرالے۔
