چل سیس مهِل دے اُهلے ِاک تَےنُوں گل پُچھنی
المست والا تَےنُوں بھُل گِآ چےتا, توڑ دِتا کِاُں کَول پُچھےتا
هُن کِاُں تےری جِںد ڈولے ِاک تَےنُوں گل پُچھنی
جدوں الست کھُدا پھرماےا, کالو بِلا تاایں آکھ سُناےا
هُن جو بولے سو کھولے ِاک تَےنُوں گل پُچھنی
اَوتھوں آای تُو وهِدا کرکے, آه دےکھ لَے چِٹھی پڑھکے
هُن چڑھ جا اجل دے ڈولے, ِاک تَےنُوں گل پُچھنی
هسمت ساه تُو چھڈ دے ترلا, سجدا مُرسد نُوں اُٹھ کر لا
کدے نا کھاوےں هچکولے ِاک تَےنُوں گل پُچھنی
ِاس جِںدگی دا کی بھرواسا, ٹُٹ جااُو ِاک دِن اُسدا کاسا
جِںد اڑ جااُو واںگ مامولے, ِاک تَےنُوں گل پُچھنی
