چّل تُوں نا وڑھن دےویں پںجاب 'چ
پر تُوں کِںج
مِٹا دےوےںگا ساڈیآں ننّھیآں پَےڑاں
وِهڑے گلیآں تے راهاں 'چوں
کی کرےںگا کھوه کے
ساڈے پِںڈ دی چھّت دا اںبر
تارِآں نال بھری پرات
اسیں کِوےں چھّڈاںگے تےرے لای
چور سِپاهی
چِّٹی ندی سِتارِآں سںگ وگدی
پهِلاں کھوهواںگے
دھرُو بھگت سِتارا-تَےنُوں نهیں دِںدے
نانک دے تڑکسار دے بول
پںچھیآں دے گیت-کِوےں چھّڈ دےواںگا تےرے کول
تّتے گُڑھ دی تاں مهِک مےری هَے ساری
ِاه کِّتھے مِلدی مهِلاں 'چ
بنّھِآں 'تے تُرن ڈِّگن توں
کِںز روکےںگا سانُوں
رےت دے بنااے گھر اجے تّک ساڈے اَوتھے
بھُّجدیآں چھّلیآں, رس دے نِںبُو لّسی نزارے
تُوں کھوه کے وِکھاویں
تاجے پّٹے مُوںگپھلی دے لاںگراں نُوں
لّگیآں اّگاں اجے بھخدیآ کھےتاں 'چ
ساڈے کول تاں اجے وی پتںگاں دے رںگ ساںبھے
پرچھاوےں پھڑے پںچھیآں دے
سّپاں دیآں لیهاں دا ڈر
نا کھوهویں سرھوں دے کھےتاں دا نزارا
ساگ مّکی دی روٹی والی لّجت
چھولِآں دیآں هولاں تے کالے مُوںه بُّلھ هّتھ
اّڈی چھڑّپے, اّڈا کھّڈا
چھُوهن چھُپاای
هُن تّک تاں هریمںدر 'چ
کِّڈیآں کِّڈیآں هو گایآں هونیآں ساڈیآں
پرشاد کھاںدیآں تردیآں سُنهِری اّکھاں
چںاُوں چںاُوں کردے رںگ برںگے
مےری چِّٹی رانی دے نِّکے نِّکے اّکھاں کھولدے کتُورے
نُّکر 'چوں کِںز دےواںگا تَےنُوں
دّس کَون دےوےگا آ کے موڈھا
باپُو دی ارتھی نُوں
کَون اُڈیکےگا ماں نُوں
کبراں دے رُّکھاں هےٹھ بَےٹھ کے مےرے بگَےر
کِوےں روکےںگا
جںگالے زںدرے کھولھدِآں
ساڈے درِآواں واںگ وگدے اّتھرُوآں نُوں
کِںز ورز دےوےںگا-ےاراں نُوں!
کبّڈی تے هور کھےڈاں چ
جِّتاں هاراں لڑاایآں
اجے تاں اسیں آ کے
کاپی 'چوں پاڑھ کے کاگز دی
بےڑی تارنی آ میںه 'چ
پّتِآں دیآں بھںبیریآں نال کھےڈنا اجے
پّتِآں دیآں اَےنکاں لا لا دھرمِںدر بننا
بیںڈِآں دے بول فڑھنے نے
سلواڑاں توں تیر بنا زالم دیآں
اّکھاں 'چ مارنے نے
پیپنیآں تے بیںڈے بنا بنا ترزاں بنااُنیآں نے نویآں
کّچھاں وجا وجا اوازاں کّڈھنیآں اجے 11 مارچ نُوں
اجے تا ساڈے اَوتھے
مِّٹی دے بنااے کھِڈَونے نهیں سُّکے هونے
کھےڈن لای
اجے تاں اسیں آ کے
بےر کھانے نے پےںدُو -چوریں توڑ توڑ کے چھّتو دی بےری توں
ملھِآں دے کںڈے لوااُنے نے اَےتکیں
داتن کرنی آ فلاا تے کِّکر دی
اجے تاں ساڈے پشُو چردے نے کھےتاں 'چ
اُهناں نُوں گھریں لَے کے آاُنا هَے
اجے تاں اسیں وّڈی پِنّی تے
وّڈا لّڈُو چّکنا هَے بیجی دی تھالی دے سںسار 'چوں
اجے تاں اسیں اَوس مِّٹی تے لِٹنا هَے
تے تُر تُر ڈِّگنا هَے
باپُو دے موڈھِآں تے چڑھ چھِںجھاں دسهِرے دےکھنے نے
سارے پِںڈ چ نواب بن گھُںمنا هَے اجے
توے والی مشین دیآں سُوایآں کرنیآں نے کّٹھیآں
اجے تاں سپیکر ٹںگنے نے مںزِآں بنھےرِآں 'تے
تے ستِگُر نانک نُوں سّدنا هَے-
