چلو تاریکھ نُوں ِاّک کھُوبسُورت هادسا دےایاے ۔
بڑے کھاموس نے, لوکاں نُوں بولن دا وِسا دےایاے ۔
نهیں نگما بنے تاں دوستو بن کے لتیپھا هی,
گھڑی پل واستے روںدے جمانے نُوں هسا دےایاے ۔
بھرے مےلے 'چ ےارو لوک سارے هو گاے هو مُردا,
اسیں گھر گھر کِسے دی مَوت دا کیکر پتا دےایاے ۔
نهیں کُجھ هور کےول سبد هی تاں کول نے ساڈے,
چلو کُجھ آکھ کے هی جِںدگی نُوں هَوسلا دےایاے ۔
سدا مگھدی رهے نِرمل دِناں دے سُورجے واںگُوں,
هےاتی نُوں رتا کُ ِاسک دی اگنی چھُها دےایاے۔
جپھا کریاے مگر اےداں کِ ےاراں نُوں وپھا جاپے,
دِلاں اںدر جلن لَے کے لباں توں مُسکرا دےایاے۔
