مےری کلم وِّچوں شاهیآں سُّک گایآں
مُوںهو بولِآ ِاّک نا بول جاوے
تےری مَوت نے جِها سوال پايا
جِهدا هںجھُوآں وِّچ جواب آوے۔
رُّتاں اَوںدیآں تے رُّتاں جاںدیآں نے
هُںدے دِهُں مُڑ کے رات پھےر هُںدی
کدے اَوهو جهی رات وی آن پَےںدی
جِنھاں راتاں دی نهیں سوےر هُںدی ۔
هُوراں پری ِاه سمےں دی ٹھهِردی نا
ناگن مےڈھیآں ِاهدیآں کَون گُںدے
کدے روياں نسیب جے وّٹ جاںدے
لّکھاں مُوںه, تے دُونے درِآ هُںدے
مےلے اُّکھڑے تے چھِںجھاں ٹھهِر گایآں
سُّکے ساُن تے هوایآں ویران تیآں
مهِفل اُجڑی کلم دے آشکاں دی
سُخن-ور نا هُںدے نے روز میآں
کلم ِاںج نا کِسے دا کِها منّے
ِاشک روز نهیںاُں مِهربان هُںدا
تےرے جهے کوای رِںد نا روز آاُںدے
ساکی جِنّھاں توں آپ کُربان هُںدا
تےرے پَےراں نے مںزلاں ماریآں نے
اےس ِاشک دے لںبڑے راه میآں !
سّچا سُخن تےرا, تےرے هّتھ پھڑِآ
سّچی کلا دی ِاک درگاه میآں !
لّکھاں 'رادھکاں' تَےنُوں سںدےش دِّتا
لّکھاں 'دِل' دی گّل نُوں کهِنگے وے !
تےرے نااُں دی چھِڑےگی وار اَوتھے
جِّتھے چار بںدے رل بهِنگے وے !
مےری کلم وِّچو شاهیآں سُّک گایآں...
