نںدُو چھڑے دی گّل چےتے هَے
جِس نُوں پِںڈ نے
روج تکالیں
ِاک دو چیکاں مارن دی کھُّلھ دے دِّتی سی
بھری پرھے وِچ گل پّلا پا
جد سی اُس نے ارج گُجاری
“مےری کوای لاگ ڈاٹ نا
مےری آپنی دھی بھَےن پِںڈ دی هر ناری
دارُو پی کے چِّت گھابردا
گھااُوں مااُوں هُںدا
ڈّک نا هُںدی آای چیک هَے جاںدی ماری۔”
مَےنُوں بےسک
دارُو کدی کداایں لّبھدا
پر مَےں اےس بےکِرک سهِر وِچ
کِنّے چِر توں آپنے اںدر
ِاک چیک تے نال بُلبُلی ڈّکی پھِرداں
چُّپ چُپیتا
ِاک کھلبلی چّکی پھِرداں۔
کِنّی واری
چون-مُهِںم دے جلسے وِچ تکریر سُندِآں
جن گن من دی جَے هے جَے هے
سوگ سبھا دی چُّپ دے مَوکے
چِّت گھابرِآ
چیک-بُلبُلی مساں مساں روکی هَے۔
هپھتےوار
دپھتری میٹِںگ دے وِچ وِںگ-ولےوےں کھاںدی
جدوں دلیل مےج تے ریںگھن لّگی
کّس کے رتا هور نٹکاای
مَےں ِاس چیک دے نال بُلبُلی
پهُںچی سںگھ دے کول دباای۔
چڑھے مهینے
تلب دِهاڑے
بِّلاں دا بھُگتان کردِآں
نِّکیآں نِّکیآں
سَو سّدھراں دا گھان کردِآں
گھُّٹ سبر دے نال
آپنی هی رّت پیتی
بّچے نُوں بُوٹاں دا لارا
هور مهینا ٹالن وےلے
هر واری مَےں
دّبی چیک مُلتوی کیتی۔
ٹھےکے دی کَےبن وِچ
ٹھّٹھے سُگلی نِںدِآ چُگلی وےلے
تںگی تُرسی دا اهِساس جاگدا
کھارا بّتا کھولھن لگِآں
لگدا آپنا آپ پاٹدا۔
تھااُں کُتھاایں
چیک-بُلبُلی
پان 'چ جردے نال چباای
نیںد گولی نال سُآای
گدرااے بدناں دی مهِک نال ورچاای۔
پر هُن
هور نا ڈّکی رهِںدی
هر دم جبت نال هَے کھهِںدی
دِن بھر هوس بھٹکدی
اںدروں پّسلیآں بھنّدی هَے
راتیں اّکھیں نیںد نا پَےںدی۔
هُن جیا کردا
کلھ کچهِری لاگے
گاںدھی چَوںک 'چ کھڑ کے
سارا گُبھ گھلاٹ کڈھ لواں
اےنے چِر دی ڈکی هوای
کھُّلھ کے چیک-بُلبُلی ماراں
مُسکَوںدے گاںدھی دے بُّت توں
ڈاںڈی-سپھر دی سوٹی کھوه کے
آپنا هی سِر پاڑاں
لهُو پلّتھا
بُّت دے پَےریں ڈِّگاں
ساه چھّڈن توں پهِلاں
ِاک دو واری رام پُکاراں۔
