نںدُو چھڑے دی گّل چےتے هَے
جِس نُوں پِںڈ نے
روز تکالیں
ِاک دو چیکاں مارن دی کھُلھ دے دِّتی سی
بھری پرھے وِچ گل پّلا پا
جد سی اُس دے ارز گُزاری
"مےری کوای لاگ ڈاٹ نا
مےری آپنی دھی بھَےن پِںڈ دی هر ناری
دارُو پی کے چِّت گھابردا
گھااُوں مااُوں هُںدا
ڈّک نا هُںدی آای چیک هَے جاںدی ماری۔
مَےنُوں بےشک
دارُو کدی کداایں لّبھدا
پر مَےں اےس بےکِرک شهِر وِچ
کِنّے چِر توں آپنے اںدر
ِاک چیک تے نال بُلبُلی ڈّکی پھِرداں
چُّپ چُپیتا
ِاک کھلبلی چّکی پھِرداں۔
کِنی واری
چون-مُهِںم دے جلسے وِچ تکریر سُندِآں
جن گن من دی هَے جَے جَے
سوگ سبھا دی چُّپ دے مَوکے
چِّت گھابرِآ
چیک-بُلبُلی مساں مساں روکی هَے۔
هفتےوار
دفتری میٹِںگ دے وِچ
وِںگ-ولےوےں کھاںدی
جدوں دلیل مےز تے ریںگھن لّگی
کّس کے رتا هور نٹکاای
مَے ِاس چیک دے نال بُلبُلی
پهُںچی سںگھ دے کول دباای۔
چڑھے مهِنے
تلب دِهاڑے
بِّلاں دا بھُگتان کردِآں
نِّکیآں نِّکیآں
سَو سّدھراں دا گھان کردِآں
گھُّٹ سبر دے نال
آپنی هی رّت پیتی
بّچے نُوں بُوٹاں دا لارا
هور مهینا ٹالن وےلے
هر واری مَےں
دّبی چیک مُلتوی کیتی۔
ٹھےکے دی کَےبن وِچ
ٹھّٹھے شُگلی نِںدِآ چُگلی وےلے
تںگی تُرشی دا اهِساس جاگدا
کھارا بّتا کھولھن لگِآں
لگدا آپنا آپ پاٹدا۔
تھااُں کُتھاایں
چیک-بُلبُلی
پان 'چ زردے نال چباای
نیںدر گولی نال سُآدی
گدرااے بدناں دی مهِک نال ورچاای۔
پر هُن
هور نا ڈّکی رهِںدی
هر دم زبت نال هَے کھهِںدی
دِن بھر هوش بھٹکدی
اںدروں پّسلیآں بھنّدی هَے
راتیں اّکھیں نیںد نا پَےںدی۔
هُن جیا کردا
کلھ کچهِری لاگے
گاںدھی چَوںک 'چ کھڑ کے
سارا گُبھ گھلاٹ کڈھ لواں
اےنے چِر دی ڈکی هوای
کھُلھ کے چیک-بُلبُلی ماراں
مُسکَوںدے گاںدھی دے بُّت توں
ڈاںڈی-سپھر دی سوٹی کھوه کے
آپنا هی سِر پاڑاں
لهُو پلّتھا
بُّت دے پَےریں ڈِّگاں
ساه چھّڈن توں پهِلاں
ِاک دو واری رام پُکاراں۔
