جد وی بنےرے اُّتے آاُن چِڑیآں۔
چیں-چیں دا راگ ِاه سُنااُن چِڑیآں۔
پهِلاں ساڈے گھر آلھنے سی پااُںدیآں۔
تیلا تیلا جوڑ آلھنا سجااُںدیآں۔
سبھناں دا جیا بڑا لااُن چِڑیآں۔
رّکھدے سی چوگا ِاهدا چھّتاں 'تے کھِلار۔
بوٹاں نُوں وی کردے سی بال بڑا پِآر۔
چںگے وےلے ےاد ِاه کرااُن چِڑیآں۔
کّچِآں توں پّتھراں دے گھر سارے هواے۔
هر پِںڈ شهِر دےکھو ٹاور کھلواے۔
ڈردیآں جِںد ِاه لُکااُن چِڑیآں۔
دانا-پانی زهِری, رُّکھ هرِآ نا کوای۔
اَےنی ماڑی جُون چِڑیآں دی کِاُں هوای?
هُن پھےرا وِهڑے کِںنج پااُن چِڑیآں?
آاَو ! سارے لالچ نُوں گھّٹ کریاے....
چّل رُّکھ لاایاے سارے هامی بھریاے....
دانا-پانی زهِری کرنوں ڈریاے....
انِآای مَوت پھِر نا هی مریاے....
دےکھیں کِںنج 'امر' ِاه آاُن چِڑیآں۔
چیں-چیں دا راگ ِاه سُنااُن چِڑیآں۔
جد وی بنےرے اُّتے آاُن چِڑیآں۔
