مَے هجار وی جوڑے لّکھ وی جوڑے,
جوڑ تاں کای کروڑ لااے۔
دُنیآ وِّچ مَےں کای تھاں جُڑ گِآ,
پر اںدروں ناتے توڑ لاے۔
چِهرے اُتے هّسدیآں نکاباں پاایآں,
دِل دے درد پر کِسے نُوں ناں دّسے۔
سِرپھ رسماں لای نیهاں بناایآں,
اسلیات وِچ مےرے آپنے وی رُّسے۔
جِسماں دے مےلے لّگدے رهے,
پر رُوهاں نے کھاموسی وِّچ رو لِآ۔
باهرو جِّت دے جھںڈے گّڈے,
اںدروں آپنے آپ نُوں وی کھو لِآ۔
سّچ دے راه تکدیآ رهیآں اّکھاں,
جھُوٹھ دی دھُںد چ راه بھُّل گاے۔
آپنِآں دیآں اُمیداں دے بھار هےٹھ,
مےرے آپنے سُپنے رُّل گاے۔
کدے دِل نے چاهتاں دی رسم لِکھی,
کدے هَوسلِآں نُوں وی هار منّنی پای۔
باهروں کسماں تے واادے بُندے رهے,
اںدروں سّچاای نُوں هار سهِنی پای۔
هُن ناتِآں دی گِنتی ناں کریں,
نا هی مےل دی آس وِکھاایں وِردی۔
جِّتھے دِل دی کھُسبُو ناں مِلے,
اُتھے "چُّپ هی وپھا" بناایں وِردی۔
