لّگدا سی
اُسدے جان مگروں
دھرتی رُک جااےگی
رُّتاں دا گےڑا تھںم جااےگا
سُورج چنّ هو جانگے
مّدھم جِهے
سمںدراں ’چ
رےت بھر جااےگی
سمُّچی پرِتھوی تے
کالی بولی رات پسر جااےگی....
پر
کِتے کُجھ نهیں هويا
دھرتی اُسے تراں گھُںمدی رهی
رُّتاں اُسے تراں
آاُںدیآں جاںدیآں رهیآں
چمکدے رهے چنّ سُورج
پںچھی چهِکدے
پھُّل ٹهِکدے
چڑھدے رهے دِن تے رات
اُسے ترتیب وِّچ
سبھ کُجھ اُوےں دا اُوےں سی
سِرپھ من تے
ِاّک زکھم دے
هلکے جِهے
داغ توں سِواا.....۔
