آکھِآ سی تُوں ِاّک دِن ماں, ِاه جّگ دی ریت اے
وِآه تّک هی هُںدی بیبا, ماں بابل دی پریت اے
آکھِآ سی تُوں ِاّک دِن ماں
پتی پرمےشر سمجھیں, سهُرے نُوں باپ نی
ماں سمجھ کے پُوجیں سّس نُوں, مُوهرے هو آپ نی
لڑنا نی نال کِسے دے, من جیتے جگ جیت اے
آکھِآ سی تُوں ِاّک دِن ماں..
جو آکھِآ تُوں کیتا اُه مَےں, جھُوٹھ نا جانی نی
پھِر وی پر کِاُں اّج رووے, مےری کهانی نی
پَےسے تے آ کے هی ماں, ٹُّٹدی کِاُں پریت اے
آکھِآ سی تُوں ِاّک دِن ماں...
پَےسے دیآں گّلاں کردے, گُناں دی کوای نی
سُن کے مَےں تاهنے مِهنے, لُک لُک کے روای نی
مَوت دی بّس جلدی هی آاُنی تاریک اے
آکھِآ سی تُوں ِاّک دِن ماں..
داج دی کھاتِر مااےں, لّکھاں دھیآں مردیآں نے
روز هی کای مُکاناں, بابل دے ڈھُکدیآں نے
لَےںدی هَے روز بلی کوای, هااے داج دی ریت اے
آکھِآ سی تُوں ِاّک دِن ماں..
شمی هُن وِّچ تلواڑے, لِکھے اَےسا گیت نی
اّگ لا کے پھُکَو ساڑو, کُوّلی ِاه ریت نیں
کھڑھدا جو وِّچ مُسیبت, سّچا اُهی میت اے
آکھِآ سی تُوں ِاّک دِن ماں...
