دال-دُوروں نےڑِاُں دُور پِآرا
اتے شاه-رگ تھیں بھی نےڑے ولے ۔
کوای بِجلی دی اّگ بھڑک اُٹھی
میںه وّسے دےکھاں دےس کِهڑے ولے ۔
سَے وےهڑیں آپ نُوں وےهڑے کهِآ
تاں بِجلی نُوں جھڑ وےهڑے ولے ۔
مَےنُوں مار ن ویر وےهڑا ن آپ توں
گھت وِهاریں پرے ولے ۔
نِت وےلے چّکی چاک نُوں بابل
مهیں نِّج سهےڑے ولے ۔
مَےنُوں لَے چل راںجھن تکھت هزارے
ِاه کھےڑِآں دی جڑهے ولے ۔
کازی کِهڑی کِتاب اںدر ڈِّٹھے
هیرے دے بھاای کھےڑے ولے ۔
کھےڑے نُوں مر وکھےڑے ن کر
چھوڑ وے کازی بکھےڑے ولے ۔
راںجھن هیر تے هیر اے راںجھن
هِک نُوں کَون نِکھےڑے ولے ۔
ِاشک تھوں جںمِآں شرا' وے کازی
کھاوے ناهیں انھےڑے ولے ۔
آشِکاں دی کُوک ڈاهڈی کےهی
کپڑ مارے سُو بےڑے ولے ۔
اُه کھُتی ترُّٹی اّج کل هَےدر
سںدل نال گهےڑے ولے ۔۱۔
