تُساں مَےںنُوں دِّتا هَے ِاک کمرا
ستھِر تے بںد
مِننا تے مَےں هَے
کِ ِاس وِچ کِنّے کدماں نال میل بندا هَے
کِ کِنّے میل چّلکے کںدھ, کںدھ نهیں رهِںدی
تے سفر دے ارتھ شُرُو هںدے هن…
تُساں مَےںنُوں کُجھ هّک بکھشے هن-
گھر توں جلاوتنی دا
روٹی لای مِّٹی هون دا
مهِبُوب دے غماں 'چ دیدے کھوهن دا
تے گُںمن دا مَوت دی بھِاںکر دھُںد وِچ
پر ِاک هّک هور هُںدا هَے
جو بخشِآ نهیں, سِرپھ کھوهِآ جاںدا هَے……
تُهاڈے کول ِاکراراں دا سمُںدر
مےرے ڈُّبن لای
جِس وِچ تردیآں هن
سُنِهری سُفنِآں دیآں مچھلیآں
پر پراپتی دا کنّا اَوجھل هون تّک
مَےں پھڑ لِآ هَے بےوپھاای دا چّپُو
تے هُن تُهاڈے کول بچِآ هَے
مَےںنُوں دےن لای ِاک ِانام-
مَوت
تے اُه وی وّڈيو داتيو !
تُهاڈا آپ رّکھن نُوں جیا کردا هَے
