رات کاپھی هو گای هَے جانے-من
سَوں جااُ هُن
ساںبھ هو جااُو سوےرے سبھ سمان
چھّڈو هُن ِاس دا دھِآن
ِاس ترھاں هی رهِن دےوو مےج 'تے
بچے پھُلکے
جُوٹھے برتن
کھالی ڈُوںگے
لِبڑے هواے نَےپکِن
رات کاپھی هو گای هَے جانے-من۔
بهُت کںم کیتا تُسیں اج
لاه دِاُ ساڑھی
تے ناایٹی پا لاُ
لاه کے سِر اُتوں کلِپ
رکھ دِاُ الماری وِچ
تھک گای هووےگی گردن
ٹھیک سی مهِپھل دی سج دھج
بهُت کںم کیتا تُسیں اج۔
تُر گاے مهِمان وی
هُن بےسک مّتھے تِاُوڑیں آاُن دےوو
سُنکے چگلے هواے لتیپھے چُگلیآں
اّک گاے هونے نے کنّ
تھّک گاے هونے نے هوںٹھ
لِپسٹِک دے نال هی پُوںجھ دےوو
ِاهناں توں مُسکان وی
باهر
پّچھم وِچ ڈِگن لّگا هَے چنّ
سَوں جااُ هُن
رات کاپھی هو گای هَے جانے-من۔
