ڈّڈا آکھدا ڈریں خداِا کولوں, خُدی والڑے اںت هو کھَے چّلے۔
بھار لّد گاے واںگ مُسافراں دے, لّکھ مےریآں-مےریآں کهِ چّلے۔
چھّڈ دَولتاں دھنی خزانِآں نُوں, ساڈے اّکھیاےں دےکھدے سَے چّلے۔
آخر کار جهان توں جھاڑ پّلے, لّکھ راج دے تخت مےں بهِ چّلے۔
مںدر موهلتاں نال جو اُّسرے سی, ِاک پلک وِّچ دےکھ لَے ڈھهِ چّلے۔
کلھ هونگے دُور زرُور جانی, اّج وهِن جو ندی دے وهِ چّلے۔
چّلے گاے سی بھگت جو شکتِ والے, جِهڑے جگت بُلاںودے جَے چّلے۔
آن پهُںچِآ وکت اخیر دا اے, رُوه-بُّت نُوں ماملے پَے چّلے۔
دےا سِںگھ اخیر نُوں جِںد کهِںدی, هاِا-هاِا وے بابلا لَے چّلے ?
