مَےں روز سوےرے
پُورب جِهے گھر 'چوں نِکلدا هاں
پّچھم جِهے دفتر 'چ
ڈُّب جاںدا هاں
جدوں پَوڑیآں چڑھدی
چھّمک-چھّلو دے سَےںڈلاں دی ٹک-ٹک
نَوں وّجن دا سںکےت دِںدی هَے
تاں جلَوا 'چ آ جاںدا هَے مےرا چِهرا
مُّدتاں پُرانیآں فاایلاں فرولدِآں
پل-پل هُںدا هاں لوها-لاکھا
کتار 'چ کھڑھے
بھولے-بھالے ماسُوم چِهرے
لاٹاں چھّڈدے پَےر
تِاُڑیآں بھرے مّتھے 'چوں بھالدے نے
کوای سُکھد اهِساس
تے جدوں مَےں دےوتا بن مںگدا هاں
کوای بھِکھِآ
کوای ےّگ
کوای دان
تاں کھالی جےباں والی ساری کتار
هو جاںدی هَے
سِر توں پَےراں تّک پسینا-پسینا
مےرے وےکھدِآں-وےکھدِآں
آساں 'تے پھِرے پانی 'چ
ڈُّبن لّگدے نے
اُهناں دے مّچدے هواے سُپنے
مَےں انّھاں سُورج
هزاراں گھراں نُوں کر سکدا هاں رَوشن
پر آپنے اںدر دے هنھےرے هّتھوں
هار جاںدا هاں اکسر
هر لوڑوںد نُوں نچوڑ دِںدا هَے
هُںمس
تپش
سڑاںد نال بھرِآ مےرا سِخر-دُپهِرا
جد کدم- در- کدم تُردا هاں
تاں هزاراں شردھالُوآں دا جتھا
جھُک-جھُک کردا هَے سلاماں
تے مهِسُوسدا هاں مَےں
کِ ِانّھاں توں ارباں-کھرباں میل دُور بَےٹھا
سبھ توں اُّچا
سبھ توں وّڈا
ِاکلَوتا سُورج هاں ِاهناں دا
مَےں تُردی-پھِردی بھیڑ 'چوں غُزردا
هزُوم 'چوں لںگھدا
'گُّڈ-ِاونِںگ'کهِںدا
چھِپ جاںدا هاں
سرکاری کار دی گُدگُدی سیٹ وِچ
تے پرچھاوِآں ورگے لوک
مریآں ریجھاں دی لوتھ چُّکی
پرت جاںدے نے گھراں نُوں
مَےں سُورج
پُورب جِهے گھر 'چوں نِکلدا هاں
پّچھم جِهے دفتر 'چ ڈُّب جاںدا هاں
