تُهاڈے دِل 'چ بدیآں نے
وهیراں آپنے گھر نُوں تُسیں تاں آپ سّدیآں نے
جےکر ِاه گّل نهیں سی
گھر دے بُوهے بھیڑ کے رّکھدے
جے آاُںدے کھُون دے چھِّٹے
تاں اُّچی کںدھ کر لَےںدے
جے پھِر وی سُندیآں چیکاں
تُهاڈے کول اُںگلاں سن
تُسیں کنّ بںد کر لَےںدے۔
اسیں آپنے پِآر دے پوِّتر وتن وِچ
جو کُجھ وی کردے هاں
تُهانُوں کی کِسے نُوں رّکھدے بھُّکھا
کِسے دا ڈھِّڈ بھردے هاں
تُهانُوں کی
جھگڑدے آپنے گھر
آپو وِچ لڑدے هاں مردے هاں
تُهانُوں کی
وهیراں آپنے گھر نُوں تُسیں تاں آپ سّدیآں نے
تُهاڈے دِل 'چ بدیآں نے۔
چلو منِّآ
جے ِاه ِانسانیات دے درد دی گّل هَے
تاں پھِر منّو
کِ ِاه مسلا هَے ِانسانی
کِاُں کهِںدے هو
کِ ِاس دا سِآسی لّبھنا هّل هَے۔
گھراں توں اُّجڑے
بھَے بھیت بھُّکھے وِلکدے لوکاں دے دُّکھاں نُوں
سِآسی آکھدے نے اُه
جِنّھاں دے دِل بےایمانی
ِاه مسلا هَے هی ِانسانی
سِآست نال, سوچو تاں, کِوےں هَے واستا ِاس دا
سِآست دا بھلا ِانسانیات دے نال کی رِستا۔
