کلم دے نال درد وںڈايا مَےں,
هر ِاّک دھوکھا تےرا کلم نال سجايا مَےں۔
کّلھ ٹُّٹے تارِآں نال ِاکّلِآں بهِ کے,
آپنا ٹُّٹِآ دِل کبریں منايا مَےں۔
کبراں دے وِّچ بهِ 'کے لِکھِآ مَےں,
ٹُّٹے آشک دی رُوه نال درد وںڈايا مَےں۔
تُوں دُور هوای لّگِآ خُدا رُّسِآ,
لِکھ لهُو نال شَےری کلام بنايا مَےں۔
ِاشک-اے-زهِر سمُںدر 'چ ڈُّب چّلِآ مَےں,
ساری کاِانات نُوں الوِدا کهِ آيا مَےں۔
نا مُںدراں پاایآں نا کاسا هّتھیں پھڑِآ,
پر ِاشکے دا فکیر بن آيا مَےں۔
دِل ٹُّٹِآ مےرا کِسے نُوں کی پتا,
غماں دے نال بهِ کے هاسا پايا مَےں۔
چار لّکڑاں جوگا وی تُوں نا چھّڈِآ,
ِاشکے دے اںگارِآں تے نّچ آيا مَےں۔
لوکاں لای ِاه سِرف گیت هونا,
کِسے کی پتا کی کی دِل 'تے هںڈھايا مَےں۔
اُه وی آکھدی هونی اے جھُوٹھ بولے,
تُوں ِاشک مےرا تے دھوکھا کمايا مَےں۔
دو کوڈی دا رهِ گِآ دِل مےرا,
تےرے هّتھیں بےوفا ِاه تُڑوايا مَےں۔
زِںدگی جین نُوں نا مےرا دِل منّدا,
رُّسی مَوت نُوں شَےری منايا مَےں۔
