درد ِاه وی چُپ-چپیتے سهِن دے۔
مَےنُوں ارسوں پھرس 'تے هُن لهِن دے۔
هو نهیں سکدے جُدا آپاں کدے,
ِاس بھُلےکھے نُوں وی جِںدا رهِن دے۔
جگمگااُںدے سُورجاں نُوں دوستا,
نھےرِآں دے ساگراں وِچ لهِن دے۔
کهِ نهیں سکِآ مَےں جو کُجھ اُمر بھر,
کهِن دے مَےنُوں اُه سبھ کُجھ کهِن دے۔
کِس ترپھ مےری روانی هَے نا پُّچھ,
مَوج وِچ هُن مَےنُوں آپنی وهِن دے۔
