(شریف کُںجاهی دے دھِآن وِچ)
شهُ درِآواں دے مںدڑے هال وو,
دُّکھ دّسیاے کهِراں دے ےار وو ۔
تَےںڈیآں چھاواں نے راه نا دِّتے,
مَےںڈے سِکھر دُپهِراں دے ےار وو ۔
سانُوں کِاُں هشراں دے لڑ لايا,
گھڑیآں-پهِراں دے ےار وو ۔
پّتناں تے کھڑے نے دھاڑوی
ڈُوںگھیآں لهِراں دے ےار وو ۔
تَےنُوں دےساں دا راه نا تھِآوے
مَےںڈے کَولاں دے شاه سوار وو ۔
بیبا ون تے مّجھیآں چار وو ۔
واج مارے بےلے دی نار وو ۔
پُّلاں تے پّتناں دی بات نا پُّچھنی
لںمیآں نهِراں دے ےار وو ۔
