کّلا رهِںدا هاں, دُّکھ سهِںدا هاں,
اُجاڑ مےرے نسیب ۔
وکت مےرا, مےرے نال رُکآ, دووےں کر رهے هاں, اُس دی اُڈیک,
وکت چُّپ, مَے کردا هاں, گّلاں اُس نال گںبھیر,
اُّڈ جادا هَے, پںکھےرُو جوےں, ِاّک تو بااد ِاّک, کھُآب اُڈااُںدا هَے مےرا سریر۔
کّلا رهِںدا هاں, دُّکھ سهِںدا هاں,
اُجاڑ مےرے نسیب ۔
هوا آاُںدی اے, لںگھ جاںدی اے, بے کھبر مَےں,
کهِڑی, پار کرنی, مےری تکدیر دی لکیر,
هر کسے دا کوای ٹیچا هُںدا, لَے جاوے بھںور بھاوےں مَےنُوں, جا مےرے دُّکھ دی سمسیر ۔
کّلا رهِںدا هاں, دُّکھ سهِںدا هاں,
اُجاڑ مےرے نسیب ۔
دیوا هاں, کسے دی آستھا ولوں رّکھآِ گآ,
مَوج هوا دی, جلدا رهاں جا بُّجھ جاواں,
مَوج رّب دی, 'سںدیپ' ِاس دسا 'چوں ِاّک سںت کّڈھُو, ِاّک پھکیر۔
کّلا رهِںدا هاں, دُّکھ سهِںدا هاں,
اُجاڑ مےرے نسیب ۔