مےرے دِل توں هّتھ نا چُّکنا هےٹھاں جخم هَے
مےرے دِل داستاں نا سُنااُنا دِل وِّچ درد هَے
هّسدی هَے دُنیآ مَےنُوں چِڑااُن دے لای,
بُلااُںدے هن کول مَےنُوں اُسنُوں بھُلااُن دے لای,
بِٹھااُدے هن کول مَےنُوں کُّجھ سمجھااُن دے لای,
کهِںدے هن کُّجھ مَےنُوں مےرا دِل لگااُن دے لای,
کِوےں دِل لّگے, جدوں کِسے دے اهِساناں دا کرج هَے,
مےرے دِل توں هّتھ نا چُّکنا هےٹھاں جخم هَے,
مےرے دِل داستاں نا سُنااُنا دِل وِّچ درد هَے
سوےرے آاُںدی هَے, جدوں لال جهی هو کے,
نِکھر جاںدا هاں, مَےں وی هںجھُو دھو کے,
شام چلی جاںدی هَے, لال جهی هو کے,
پَے جاںدا هاں, مَےں وی ادھ-مرِآ جِها هو کے,
اَوڑی چادر نا هٹااُنا, مےری سریر توں
مےرے دِل توں هّتھ نا چُّکنا هےٹھاں جخم هَے,
مےرے دِل داستاں نا سُنااُنا دِل وِّچ درد هَے
مےرا کّلھ وےکھ کے تُوں کِاُں هَےران هَے,
مےرے کّلھ وی کِسے دا مهِمان هَے,
مےرا اتیت وِّچ بهُت بڑا تُوپھان هَے,
ِاه وکت وی کِنّا بلوان هَے,
ِاه شیشا مےری کهانی هَے,
تُسی ٹھیک نا پڑھ پااَوگے,
ِاس تے وی بهُت گرد هَے,
مےرے دِل توں هّتھ نا چُّکنا هےٹھاں جخم هَے,
مےرے دِل داستاں نا سُنااُنا دِل وِّچ درد هَے
