کبراں اُّتے دیوا جلِآ
کرکے اُّچی دھَون ۔
دےکھ کبراں سُنّیآں
لّگا بهِ کے رون ۔۔
کهے وِچ هنھےرے کَون سی بَےٹھا
کِس لای مَےنُوں جگايا۔
پا کے تےل پُورا بھر کے
جوبن تّک بھکھايا ۔۔
نا کوای بںدا نا کوای پںچھی
کِس نُوں مَےں رُشناواں ۔
وِچ هنھےرے کَون هَے تُرِآ
جِس نُوں راه دِکھاواں ۔۔
کبراں وِچ سارے سُتے
سُتے نیںدر گُوڑھی ۔
کِهڑا هَے جو رات نُوں جاگُو
کرکے نیںدر پُوری ۔۔
ِانے نُوں کُجھ آن پتںگے
اُّڈ اُّڈ گھےرا پايا ۔
جلدی اّگ نُوں چُںمن لای اُنھاں
آپنا آپ جلايا ۔۔
دےکھ پتںگے مردے دیوا
رويا تے کُرلايا ۔
ِاسے دُّکھ وِچ جل جل دیوے
سارا تےل مُکايا ۔۔
لّکھاں جل گاے لّکھاں مر گاے
لّکھاں اُّڈ اُّڈ کھںبھ جلااے ۔
آکھے دیوا کَون تُسیں هو
کِاُں مےرے نےڑے آاے ۔۔
کهے پتںگے سُن وے سّجنا
ساڈی جنم جنم دی پریت ۔
ساڑ چاهے مار وے سّجنا
تُوں هَے ساڈا میت ۔۔
چھّڈیآں سےجاں سُکھ دیآں اسیں
ِاشک تے پهِرا لا کے ۔
اسیں کمايا ِاشک وے سّجنا
آپنا آپ گواکے ۔۔
تےرے تے ِاه داگ وے سّجنا
تُوں رمج ِاشک نا پاای ۔
ساڈے جلے تے داگ نا کوای
تےرے مُوںه نُوں کالکھ آای ۔۔
وِرها دی اّگ وِچ دیوا جلِآ
جل جل کملا هويا ۔
تاں من آپنا ساڑ لِآ
نال بلدا بلدا رويا ۔۔
کهِن لّگا مَے جگِآ سی
جّگ تے کرن اُجالا ۔
کر کر پاپ جّگ تے مَےں
کر لِآ تن من کالا ۔۔
ِاه کهِ کے دیوا بُّجھ گِآ
چارے پاسے هنھےرا هويا ۔
راتاں نُوں رُشنااُن والا
هُن وِچ هنھےرے کھويا ۔۔
