دےںه گُزاراں وے پای, خُون دے هںجھُو رو رو ۔
تےریآں گّلاں کراں, ویراں دے اُتے ڈھو ڈھو ۔
هاوِآں ماری مَےں دُکھڑے وی سُناواں کِهنُوں ?
هاِا وے ! بَےٹھنا اےں, تُوں تے دُرےڈا هو هو ۔
نِت پای کاگ اُڈاواں تے اُڈیکاں رّکھاں,
پُورنے پاںدی روھاں, دُّکھاں دی پّٹی دھو دھو ۔
ماردی هتھ رهی, تُر گِاُں تُوں هّتھ کرکے,
لَے گِاُں ڈاڈھِآ دِل, هّتھاں دے وِچوں کھوه کھوه ۔
چاننی رات اے مَےں, تڑپاں تے وِلکاں کّلی,
باگاں وِچ ٹهِلدے نے, سارے هی سجناں دو دو ۔
کی گِلا, شِکوا مےرا, دوش کی دےواں تَےنُوں ?
بھوراں پای لےکھاں 'چِ لِکھِآ اے وِدھاتا جو جو ۔
ِاک تےری پریت دے پِچھے هی 'آسیآ' ماهیآ,
پّلے پَے گای اے نِمانی دے جگت دی هو هو ۔
