ِاس ترھاں هِںمت کدوں تک هار کے
هر پُںگردی ریجھ من وِچ مار کے
نِّگھیآں دھُّپاں توں ڈردی رهےںگی
بںد کمرے وِچ ٹھردی رهےںگی۔
بھُّل جا جِنّی اجاایں گای هَے
سوچ کِنّی هور باکی پای هَے۔
اےه کی سوچےگا اَوه کی کهےگا
جدوں تک تَےنُوں ِاه سںسا رهےگا
لّبھنا کوای نهیں گم دا اُپا
سّجری هوا سهِکدے دم دا اُپا !
جّگ جو پَوںدا اے رَولا پَون دے
دِل دیآں گّلاں نُوں هوٹھیں آاُن دے
پَےراں هَے راهاں دی کی مُهتاجگی
پَےر آپنا راه بنااُںدے آپ وی۔
بےجھِجک هو کے رتا ِاک وار تُوں
دےکھ سیسے وِچ آپنے آپ نُوں۔
دےکھِآ وی هَے کدی ِاه رُوپ رںگ
سُهل هَے سُوکھم هَے تےرا اںگ اںگ
درد وی هَے تےرے دِل وِچ پریت وی
تےرے وِچ کوِتا وی هَے سںگیت وی۔
ججبِآں نُوں لوڑ هَے آواج دی
اُںگلاں دے پوٹِآں نُوں ساج دی
جِںد دا دیوا مڑھی 'تے بال کے
بَےٹھ نا سںبھاونا نُوں ٹال کے۔
بھُّل جا جِنّی اجاایں گای هَے
سوچ کِنّی هور باکی پای هَے۔
