دےوتا ِاںدر ورسے تے
مِّٹی بوچے اںمرِت ورکھا,
کّچے وِهڑے نُوں سُںبھر کے
کِسےنے ڈاهِآ هووے چرکھا,
جاں لِّپن توں پهِلاں هی
جے کدے سںوار کے کُّٹیدی,
مرنے تّک بھُّلنی نا
مَےنُوں مهِک مےری مِّٹی دی..
کدے بَےٹھ سُهاگے تے
هلھ جد پُّٹن زمیناں نُوں,
کھّبل جد رولھی دا
بیجنا هُںدا جد برسیناں نُوں,
ٹھّپ پُّٹ کدے مِّٹی دی
جدوں بنّے تے سِّٹی دی,
مرنے تّک بھُّلنی نا
مَےنُوں مهِک مےری مِّٹی دی...
کھےڈن توں بااد کدے
جد گھےسل وّٹی لایدی,
چِراں دی رڑھی کدے
رّکڑاں چوں پّٹ دایدی,
میںه پاے تے دھرت اُّتے
جد لیکر کھِّچیدی,
مرنے تّک بھُّلنی نا
مَےنُوں مهِک مےری مِّٹی دی..
چوآں چوں راه پّدھرے
پھڑھ-سُّٹ سلواڑ تے کانے,
مےلے گِآں چںد لّگنے
کھِڈَونے رںگ بِرںگے بھکانے,
کِسے هںڈھے توں وِرکا جد
نویں چیز کوای سِّکھیدی,
مرنے تّک بھُّلنی نا
مَےنُوں مهِک مےری مِّٹی دی...
