تُوں پّتھر دا دےوتا
ٹھںڈھے کّکر بھاو تےرے نا
اجے تیک گرمان۔
جُگاں جُگاں دی نیںدر سُّتے
اجے تیک وی ججبے تےرے
جاگن وِچ نا آن۔
بال بال کے هُسن آپنے
لّکھ سُںدریآں آن
تےرے سَولے جڑھ اںگاں 'تے
چےتن اںگ نِوان
پیڈے پّتھر چرناں اُّتے
لُواےں لُواےں پوٹے چھوه کے
ماس دی گںدھ وِچ مّتے, مّتھے
پَےراں تّک جھُکان۔
نِّگھے ساه دیآں گرم هواڑاں
پُوجا دی سامِگری وِچوں
اُٹھدے لںبے دھُوںاےں,
تےرے بھاو نا اجے بھخان۔
وّلاں ورگے کّد اُنھاں دے
نِاُں نِاُں لِپھدے جان
چنّوں چِّٹیآں لّکھ گوریآں
کالے بھَورے نَےن اُنھاں دے
تےرے سَولے سَولے بُّت تے
روم روم لِپٹان
جِوےں ملّٹھی دی خُشبُو تے
ناگ لِپٹدے جان۔
جُگاں جُگاں دی پُوجا پی کے
هوٹھ تےرے ترِهااے
لّکھ جوانیآں سُک سُک گایآں
نیلیآں پایآں باهاں گوریآں
سّکھنے هو گاے جوبن پِآلے
اجے وی تےرے بُّلھ ترِهااے
بھر بھر پیںدے جان۔
هون کُںڈ دی وستُ واںگن
مَےں وی هاں ِاک شَے
دھُکھدی دھُکھدی بل جااےگی
بُّجھ جااےگی
ِاه سامِگری,
تے سامِگری دا ِاک بھاگ :
تےری پُجارن, مَےں وی....
پُوجا کردی پای پُجارن
بھرے تھال وِچ نِکا جِنّا
هِّسا هی تاں هَے
هون کُںڈ دی وستُ واںگن
مَےں وی هاں ِاّک شَے۔
کِنّیآں کُ تلیآں دی چھوه
تےرے پَےراں اُّتے جںمی?
کِنّے کُ هوٹھاں دے رس
تےرے چرناں اُّتے سُّکے?
هارے سّجن اسیں هارے !
پّتھر دے جُوٹھے پَےراں نُوں
پُوجن بھاو کںوارے ۔
